Powłoki elewacyjne z efektem lotosu® utrzymują elewacje dłużej w czystości. Efekt lotosu® to wierne odtworzenie mikrostruktury powierzchni liścia lotosu w farbie StoLotusan Color oraz tynku StoLotusan.
Liście lotosu są niezwilżalne. Po każdym deszczu stają się natychmiast suche i czyste. Woda tworzy krople poruszające się jak kulka po szklanej płycie.
Jak działa efekt lotosu® w powłokach elewacyjnych?
Powłoki StoLotusan zostały stworzone dzięki naturze. Efekt lotosu® został osiągnięty dzięki skojarzeniu znanej z dobrej hydrofobowości farby silikonowej z właściwościami mikrostruktury odwzorowanej z powierzchni liścia lotosu. Dzięki temu powierzchnia kontaktu płaszczyzny elewacji z wodą i brudem oraz ich przyczepność do podłoża zostały ograniczone do minimum.
Rezultat – elewacja pozostaje całkowicie sucha i czysta, ponieważ spływająca woda nie wsiąka w nią i spłukuje znajdujący się na jej powierzchni brud. Efekt ten widać najlepiej na tych częściach elewacji, które są szczególnie obciążone działaniem czynników atmosferycznych.
Cechy szczególne innowacyjnej powłoki ochronnej Lotusan:
- najwyższa hydrofobowość i odporność na zabrudzenie, natychmiast po wyschnięciu powłoki
- optymalna ochrona, zwłaszcza części elewacji szczególnie obciążonych wpływami atmosferycznymi
- wypróbowane rozwiązanie systemowe
- idealna przepuszczalność pary wodnej i C02
- doskonała odporność na erozję wietrzną, kredowanie i promieniowanie UV
- łatwe nakładanie bez widocznych miejsc łączenia
- mineralna, szczególnie matowa powierzchnia
- możliwość zabarwienia według systemu EuColor-System 2001
Historia odkrycia efektu lotosu®
Efekt Lotosu został odkryty przez prof. Wilhelma Barthlotta z Uniwersytetu Bońskiego. To naukowe dokonanie z zakresu biologii wzbudziło sensację w wielu krajach świata. W 1997 roku badania prof. Barthlotta, wspierane przez Niemiecką Federalną Fundację na rzecz Środowiska (Deutsche Bundesstiftung Umwelt), uhonorowano nagrodą Karla Heiza Beckursta, zaś w roku 1998 prof. Barthlott otrzymał nominację do nagrody Prezydenta RFN „Niemiecka Nagroda Przyszłości” (Deutscher Zukunftspreis). W roku 1999 zbiór nagród profesora powiększył się o naukową nagrodę Philipa Morrisa.
Praktyczne zastosowanie technologii biomimetycznej
Profesor Barthlott zajął się tym wynalazkiem natury w celu praktycznego wykorzystania go w technice. Aktualnym tego przykładem jest udana realizacja Efektu Lotosu. Udoskonalono serię silikonowych farb fasadowych, tworząc nowy produkt – silikonową farbę fasadową Lotusan, której powierzchnia charakteryzuje się mikrostrukturą porównywalną z liśćmi lotosu.
