System A

1. Przed nałożeniem izolacji

1.1 Podstawowe informacje

Materiały, z których składają się spójne systemy izolacji cieplnej ispotherm są tak dobrane, aby zapewniały optymalną funkcjonalność i wytrzymałość. Gotowa izolacja, jej ochrona przed działaniem czynników atmosferycznych, przyczepność do podłoża, przyczepność wzajemna poszczególnych warstw, jak również optymalne właściwości obróbki są zagwarantowane tylko wtedy, gdy używa się wyłącznie materiałów ispotherm i stosuje się je wedle zaleceń zawartych w dostępnych broszurach technicznych.

1.2 Planowanie

Przy planowaniu i wykonywaniu prac należy uwzględnić fakt, iż zależnie od żądanego współczynnika k, system ispotherm WDV oznacza zwiększenie grubości warstwy ściany zewnętrznej. Dlatego należy odpowiednio wymierzyć połączenia i odległości, np. w miejscach styku z dachem, parapetami, przy rynnach, ościeżnicach drzwiowych oraz okiennych, balkonach, powierzchniach tarasu itp. To samo dotyczy przewidywanych połączeń elektrycznych, systemów wentylacyjnych, lamp, oznaczenia budynków itp. Rusztowanie robocze musi być umocowane za pomocą przedłużonych kotwi lub tulejek mocujących. Przedłużenie kotwi zależne jest od grubości płyt termoizolacyjnych i systemu otynkowania. Otwory należy zabezpieczyć odpowiednimi, odpornymi na działanie warunków atmosferycznych, wodoszczelnymi uszczelkami. W celu uniknięcia powstawania mostków cieplnych, należy poprowadzić ocieplenie zewnętrzne na około 40 cm poniżej dolnej krawędzi sufitu piwnicy.

Istniejące szczeliny dylatacyjne pomiędzy częściami budowli muszą być przejęte i zachowane przez system WDV ispotherm.

Na wszystkich stykach systemu WDV ispotherm należy zwrócić uwagę na prawidłowe uszczelnienie zabezpieczające przed silnym deszczem i innymi możliwościami zawilgocenia. Połączenia w obrębie dachu oraz attyki musza być absolutnie wodoszczelne.

Tynk wewnętrzny i jastrych powinien być w nowych budynkach wykończony i dobrze przeschnięty.

Minimalna temperatura obróbki materiałów ispotherm WDV wynosi +5°C.

1.3 Podłoża i ich przygotowanie

Beton wszystkich klas wytrzymałości, wg DIN 1045, o typowych właściwościach powierzchni, mur w stanie surowym z pustaków oraz bloków pełnych z betonu lekkiego, pustaki i bloki pełne sylikatowe, cegła pełna i dziurawka, beton komórkowy, mur mieszany, stare oraz nowe tynki z nośną powierzchnią, stabilną strukturą i dobrą przyczepnością do podłoża.

Pozostałości środków antyadhezyjnych, nadlewki naroży oraz wystające bryłki zaprawy muszą zostać usunięte. Większe nierówności i zagłębienia należy wypełnić tynkiem wyrównującym. Pozostałości tłuszczu, osady kurzu, mech i inne rośliny, jak również powstałe zanieczyszczenia należy usunąć. Kruche i odspojone tynki lub warstwy nienośne trzeba także usunąć. Ściany o podchodzącej wilgotności (np. mury z kamienia łamanego} należy przed założeniem izolacji cieplnej osuszyć.

Jeżeli nie można zagwarantować prawidłowej przyczepności połączenia klejowego do podłoża, np. przy podłożach niechłonnych lub niepewnych z innych przyczyn, płyty termoizolacyjne należy dodatkowo zamocować kołkami. Przy doborze kołków należy uwzględnić przepisy normy DIBt (niemieckiego Instytutu Techniki Budowlanej) 4/90 dotyczące obliczeń stateczności. Jeżeli pojawią się przy tym wątpliwości w ocenie stanu danego podłoża, prosimy zwrócić się do naszego serwisu doradczego.

2. Cokół

2.1 Założenie listwy cokołu

Po ustaleniu wysokości cokołu zaznaczamy jego wysokość stosując sznurek zabarwiony kredą. Listwę cokołu należy przymocować jako wykończenie dolne. Kołek umieszczamy w otworze wzdłużnym z jednej strony listwy, a następnie listwę dokładnie wypoziomowujemy i przymocowujemy za pomocą wbijanych kołków, po trzy kołki na każdy metr bieżący. Listwę cokołu trzeba zawsze zakołkować w ostatnim otworze po obu stronach szyny. Nierówności ścian niwelujemy używając podkładek. Złącze listwy cokołu ułatwia sprawne i poziome przymocowanie listwy.

12660955192811

2.2 Kształtowanie narożnika przy użyciu listwy cokołu

Na narożnikach budynków nacinamy listwę cokołu wzdłuż perforowanego skosu i odłamujemy ją.

12660955319486

3. Przyklejanie płyt termo-izolacyjnych w systemie A klejowym i kołkowym

3.1 Przygotowanie zaprawy klejącej nr 1

Zaprawę klejącą nr 1 można przygotować zarówno ręcznie jak i maszynowo. Miesza się ją w stosunku 25 kg (jeden worek) na ok. 6,5 litra wody. Konsystencję zaprawy można uregulować przez dodanie wody.

3.2 Nakładanie kleju przy systemie A klejowym

Zaprawę klejącą nr 1 nakładamy cienką warstwą, lekko przyciskając, na całą powierzchnię lamelowej płyty izolacyjnej.

12660955841564

Następnie nakładamy na całą powierzchnię zaprawę klejącą nr 1 przy użyciu packi zębatej 10x12 mm.

12660956002639

3.3 Nakładanie kleju przy systemie A kolkowym

Metoda punktowo-pasowa: Przy dużych nierównościach podłoża (do 20 mm) zaprawę klejącą nr1 nakładamy jako pas klejący ok. 3-4 cm wzdłuż krawędzi płyty. Dodatkowo nakładamy zaprawę klejącą punktowo w sześciu miejscach (każdy punkt ok. 10 cm średnicy).

12660956422839

Metoda łoża grzebieniowego: Zaprawę klejącą nr 1 nakładamy cienką warstwą na całą powierzchnię lamelowej płyty termo-izolacyjnej (z wełny mineralnej) lekko przyciskając. Następnie nakładamy na całą powierzchnię zaprawę klejącą nr 1 przy użyciu packi zębatej 10x12 mm.

3.4 Montaż płyt termoizolacyjnych

Płytę termoizolacyjną wykonaną z wełny mineralnej pokrytą w ten sposób zaprawą klejącą nr 1 przyciskamy do ściany i lekko ją przesuwamy w celu zerwania powstałej powłoki zewnętrznej.

Lamelowa płytę izolacyjną i płyty typu HD wykonane z wełny mineralnej układamy na powierzchni i na narożnikach mijakowo od dołu do góry. Najniższy rząd układamy przy tym na wypoziomowanej listwie cokołu.

12660956892688

Płyty przyciskamy deską sprawdzając na bieżąco prowadnicą czy powierzchnia jest płaska.

12660959494627

Płyty termoizolacyjne muszą przylegać, w co najmniej 40 % powierzchni klejącej do podłoża. Brzeg płyty musi być całkowicie przyklejony. Z tego względu należy na bieżąco kontrolować prawidłowość klejenia.

Uwaga: klej nie może znaleźć się na bocznych krawędziach płyt. W celu uniknięcia powstania otwartej szczeliny pionowej należy po dociśnięciu płyty, a przed przyklejeniem kolejnej płyty, usunąć nadmiar wydostającego się spod niej kleju.

12660959596767

Również na narożnikach zewnętrznych należy usunąć klej znajdujący się na spodniej stronie płyty.

Zaprawa zbrojeniowa wciśnięta w spoiny lub miejsca wybrakowane może doprowadzić do uszkodzeń. Dlatego tez ewentualne wybrakowania lub otwarte spoiny należy wypełnić odpowiednio dociętymi paskami z płyty termoizolacyjnej lub pianką.

Przy ościeżach okiennych i drzwiowych płyty należy kłaść tak daleko poza krawędź, aby możliwe było styczne dopasowanie paska płyty termoizolacyjnej do ościeżnicy. Na tym obszarze nie jest konieczne mijakowe ułożenie płyt.

Płytę izolacyjną na narożnikach należy ułożyć tak, aby lekko wystawała poza krawędź. Później przycinamy ją wzdłuż prowadnicy. W ten sposób otrzymujemy dokładne narożniki.

12660959751538

3.5 Przycinanie płyt termoizolacyjnych

Płyty termoizolacyjne wykonane z wełny mineralnej do grubości ok. 6 cm można przyciąć używając ostrego noża o wąskim ostrzu. Płyty termoizolacyjne z wełny mineralnej o grubości płyt ponad 6 cm przycina się przy użyciu uniwersalnej piły drobnoząbkowej.

4. Mechaniczne mocowanie płyt termoizolacyjnych w systemie A szynowym

4.1 Dodatkowe klejenie płyt termoizolacyjnych

Na płyty izolacyjne z wełny mineralnej nakładamy dwa "placki" z zaprawy klejącej nr 1 o średnicy 20-25 cm każdy, lub dwa pasy zaprawy klejącej nr 1 o szerokości 10 cm umieszczone równolegle do listwy wspornika.

W ten sposób płyty są styczne z podłożem w 15-20% swej powierzchni; przy systemie ważącym ponad 30 kg/m2 (płyta izolacyjna i tynk) należy zwiększyć ilość kleju do 40% powierzchni płyty.

4.2 Montaż płyt termoizolacyjnych przy użyciu aluminiowych szyn wspornych i łączących

Dolny rząd płyt termoizolacyjnych z wełny mineralnej nakładamy na szynę wspornikową. Równocześnie płyty łączone są w spoinie pionowej aluminiową szyną łączącą.

12660959878719

Na zakończonym rzędzie płyt termoizolacyjnych umieszczona zostaje kolejna aluminiowa szyna wsporna. Jednocześnie wciskamy do wlotów płyty termoizolacyjnej pióro tej szyny. Szynę wspornikową przymocowujemy przy użyciu kołków wkręcanych.

12660959987697

Należy stosować trzy kołki na metr bieżący, przy maksymalnym odstępie, co 30 cm. Szacunkowo daje to zużycie ok. 4,8 kołków/m2. Ta ilość kołków powinna być również zastosowana przy mocowaniu systemu izolacji cieplnej na trójwarstwowych płytach ścian zewnętrznych z wielkiej płyty. Nierówności ścian pod szynami wspornymi należy wyrównać podkładkami.

Kolejne rzędy płyt termoizolacyjnych układamy mijakowo. Płyty te muszą przylegać ściśle do piór poziomych szyn wspornych i pionowych szyn łączących tak, aby powstała bezspoinowa powierzchnia ocieplająca. Przy górnych połączeniach (parapety, płyty balkonowe, gzymsy dachowe i inne), przy których nie jest możliwe umieszczenie całej płyty, wprowadzamy szynę wsporną pionowo pomiędzy te płyty i mocujemy kołkami.

12660960180245

Przy małych powierzchniach (ościeżnice, narożniki itp.) płyty termoizolacyjne przyklejamy przy pomocy zaprawy klejącej nr 1. Przy ościeżnicach > 25 cm należy płyty te umocować dodatkowo kotkami wkręcanymi.

4.3 Przycinanie płyt termoizolacyjnych

Płyty z wełny mineralnej do grubości ok. 6 cm można przyciąć używając ostrego noża o wąskim ostrzu. Płyty termoizolacyjne z wełny mineralnej o grubości płyty ponad 6 cm przycina się przy użyciu uniwersalnej piły drobnoząbkowej. Jeżeli jest to konieczne na krawędziach ciętych należy wykonać wloty strugiem do wpustów.

12660960306679

5. Kołkowanie płyt termoizolacyjnych

5.1 Informacje ogólne

Przy budynkach o maksymalnej wysokości 8 m można użyć przy systemie A kołkowym kołków wbijanych lub rozprężnych. Kołek wbijany, po wywierceniu otworu w ścianie i płycie izolacyjnej, zostaje wsunięty w otwór i umocowany w ścianie przez wbicie specjalnego gwoździa w otulinie z tworzywa sztucznego. W przypadku kołka rozprężnego mocowanie następuje przez wbicie trzpienia wbijanego.

Przy budynkach wyższych niż 8 m należy zastosować, przy systemie A kołkowym, kołki wkręcane dopuszczone przez nadzór budowlany. Kołek wkręcany, po wywierceniu otworu w ścianie i płycie izolacyjnej, zostaje wsunięty w otwór i wkręcony w ścianę przy użyciu wiertarki z nasadką do przykręcania śrub nr 11.

12660960407258
Przy mocowaniu kołków należy każdorazowo zwrócić uwagę na to, aby "grzybek" kołka nie wystawał ponad powierzchnię płyty.

12660960535171

5.2 System A kołkowy

Wskazówka: w żadnym wypadku nie wolno pominąć przyklejenia płyt termoizolacyjnych w systemie A kołkowych, ponieważ tylko ich przyklejenie gwarantuje zapobiegnięcie przesuwania się izolacji na powierzchni ściany!

Wyboru typu kolka należy dokonywać stosownie do przepisów niemieckiego Instytutu Techniki Budowlanej DIBt w Berlinie: przepisy te dotyczą stateczności spójnych systemów ocieplania; wybór zależny jest również od nadzoru budowy i świadectwa stateczności dla określonego rodzaju systemu izolacji cieplnej.

Wymagana długość kołka zależna jest od struktury ściany. Stary tynk nie jest podłożem nadającym się do zakotwienia płyt termoizolacyjnych. Wymagana głębokość osadzenia kołka, rozpoczyna się dopiero od powierzchni ściany nośnej, nie uwzględniając przy tym grubości warstwy starego tynku. Wymaganą długość kołka obliczamy przez dodanie do siebie następujących danych:

Wymagana ilość kołków i ich rozkład.Ze względu na różnice siły wiatru, zależnie od zarysu i wysokości budynku wymagane jest użycie większej ilości kołków na narożnikach budynku w porównaniu do pozostałej powierzchni. Szerokość obszarów przynarożnikowych "R" uzależniona jest od szerokości budynku a (= węższa ściana budynku).

1266106187577412661062005686

Obliczenia obszaru przynarożnikowego dokonujemy wg równania: 1m < a/8 < 2 m

wg powyższego szerokość obszaru przynarożnikowego wynosi min. 1 m, max. jednak 2 m. W praktyce obowiązują następujące wartości:

a - szerokość budynkuR - obrszar przynaroż.
do 9 m1,0 m
9 do 13 m1,5 m
ponad 13 m2,0 m

Budynki o wysokości do 8 m lub dwukondygnacyjne.
Mocowanie przy użyciu kołków wbijanych WDVS lub kołków rozprężnych ispotherm WDVS.Rozkład kołków: na płaszczyźnie ok. 6 kołków/m2, na obsz. przynarożnikowym nie jest wymagane dodatkowe kołkowanie.

1266096111981

Budynki o wys. od 8 do 20 m.
Mocowanie przy użyciu kołków wkręcanych ispotherm WDVS dopuszczonych przez nadzór budowy. Rozkład kołków: na płaszczyźnie ok. 6 kołków/m2, na narożnikach ok. 6 kołków/m2.

Budynki o wysokości od 20 do 100 m.

Mocowanie przy użyciu kołków wkręcanych ispotherm WD-VS dopuszczonych przez nadzór budowy. Rozkład kołków: na płaszczyźnie ok. 6 kołków/m2; na obszarze przynarożnikowym ok. 9 kołków/m2.
Rozkład kołków na obsz. przynarożnikowym o szerokości R = 1,0 m:

12660961241342

Rozkład kołków w obsz. przynarożnikowym o szerokości R = 1,5 m

12660961368849

Rozkład kołków na obsz. przynarożnikowym o szerokości R = 2,0 m

12660961490275

Odległość "r" zewnętrznego kołka od krawędzi budynku musi wynosić przy murze, co najmniej 10 cm, przy betonie, co najmniej 5 cm.

Wszystkie podane rozkłady kołków odpowiadają obliczeniom świadectwa stateczności zgodnie z informacją DIBt nr 4/1990, wg orzeczenia nr 92110 rzeczoznawcy prof. dr inż. H.G. Schafera z Uniwersystetu w Dortmundzie, Wydział Budownictwa, Zakład Budownictwa Betonowego i Żelbetonowego.

Do zastosowania na poniższych rodzajach podłoża:

  • beton
  • bloki pełne z betonu lekkiego
  • bezotworowy blok sylikatowy
  • pełen blok sylikatowy
  • blok sylikatowy dziurawka
  • pustak
  • trójwarstwowe prefabrykaty zewnętrznej ściany wielkiej płyty.

Przy powyższych podłożach można zrezygnować ze świadectwa stateczności dla danego obiektu budowlanego.

Dla podłoży tu nie wymienionych należy dokonać dokładynch obliczeń stateczności odnoszących się do danego obiektu budowlanego. Proszę zwrócić się do naszego wydziału porad technicznych lub do Waszego doradcy z firmy.

5.3 System A szynowy

Wyboru typu kołka należy dokonywać stosownie do przepisów niemieckiego Instytutu Techniki Budowlanej DIBt w Berlinie; przepisy te dotyczą stateczności spójnych systemów ocieplania, wybór zależny jest również od nadzoru budowy i świadectwa stateczności dla określonego rodzaju systemu izolacji cieplnej.

Wymagana długość kołka zależna jest od przekroju ściany. Stary tynk nie jest podłożem nadającym się do zakotwienia płyt termoizolacyjnych. Wymagana głębokość osadzenia kolka, rozpoczyna się dopiero od powierzchni ściany nośnej, nie uwzględniając przy tym grubości warstwy starego tynku. Wymagana długość kołka obliczamy przez dodanie do siebie następujących danych:
....mm wymagana gł. osadzenia
+....mm warstwa starego tynku
+....mm klej
+....mm grubość płyty
+....mm tolerancja (nierówności)
=....mm wymagana długość kołka

Wymagana ilość kołków i ich rozkład. Ze względu na różnice siły wiatru, zależnie od zarysu i wysokości budynku wymagane jest użycie większej ilości kołków na narożnikach budynku w porównaniu do pozostałej powierzchni. Szerokość obszarów przynarożnikowych "R" uzależniona jest od szerokości budynku a (= węższa ściana budynku, patrz też rysunek schematyczny pkt. 5.2).

Obliczenia obszaru przynarożnikowego dokonujemy wg równania:
wg powyższego szerokość obszaru przynarożnikowego wynosi min. 1 m, max. jednak 2 m. Z uwagi na wpływ obciążeń hygrotermicznych na stateczność zalecamy następujące wartości dla obszarów przynarożnikowych:

a - szerokość budynkuR - obrszar przynaroż.
do 13 m1,6 m (2 płyty izolacyjne)
ponad 13 m2,4 m (3 płyty izolacyjne)

Zgodnie z orzeczeniem nr 93240 rzeczoznawcy konieczne jest w zależności od wysokości budynku i ciężaru systemu dodatkowe kołkowanie:

wysokość ponad terenem
0 < H <= 20 m20 m < H <= 100 m
położenie na elewacji
płaszczkrawędźpłaszczkrawędź
aerodynamiczny napór wiatru [kN/m2]
0,561,600,772,20
konieczna dodatkowa ilość kołków przy systemie o wadze do 0,30 kN/m2na każdą płytę izolacyjną /na m2 ok.
1,0/2,02,0/4,01,0/2,04,0/6,0
konieczna dodatkowa ilość kołków przy systemie o wadze do 0,30 kN/m2na każdą płytę izolacyjną /na m2 ok.
2,0/4,02,0/4,02,0/4,04,0/6,0

Wysokość budynku do 20 m
Ciężar systemu do 30 kg/m2
Mocowanie przy użyciu kołków wkręcanych dopuszczonych przez nadzór budowy. Rozkład kołków: na płaszczyźnie 2 kołki/m2, na obszarze przynarożnikowym 4 kołki/m2.

12660961604455

Przy budynkach o wysokości do 20 m i ciężarze systemu ponad 30 kg/m2 należy zwiększyć ilość kołków na płaszczyźnie do 4 kołków/m2. Na obszarze przynarożnikowym wystarczają jednak nadal 4 kołki.

Wys. budynku 20 bis 100 m
Ciężar systemu do 30 kg/m2
Mocowanie przy użyciu kołków wkręcanych dopuszczonych przez nadzór budowy. Rozkład kotków: na płaszczyźnie 2 kołki/m2, na obszarze przynarożnikowym 6 kołków/m2.

12660961730972

6. Spoiny i styki

6.1 Szczelina dylatacyjna

Spoiny budowli znajdujące się w jej częściach lub pomiędzy częściami budynku powinny zostać przejęte przez spójny system izolacji cieplnej. Mamy tutaj następujące możliwości wykonania:

Kształtownik szczeliny dylatacyjnej dla ściany i naroży
Przy zastosowaniu kształtownika ściennej szczeliny dylatacyjnej w warstwie termoizolacyjnej wykonuje się, ponad spoiną budowli, równomierną pionową szczelinę o szerokości ok. 15 mm. Płyty termoizolacyjne muszą być bardzo dokładnie przycięte lub zeszlifowane tak, abyśmy otrzymali krawędzie przebiegające w stosunku do siebie równolegle. Ramiona kształtownika ściennej szczeliny dylatacyjnej ściskamy ze sobą, taśmę szczelinową wsuwamy w szczelinę pomiędzy materiałem ocieplającym i wtapiamy ramiona kształtownika w przygotowane łoże z zaprawy zbrojeniowej.

1266096184601

Trzeba uważać przy tym, aby nie zanieczyścić szczeliny zaprawą, gdy istnieje taka możliwość należy zabezpieczyć szczelinę listwą drewnianą lub paskiem przyciętego styropianu.

12660961980808

Następnie mocujemy ramiona kształtownika szczeliny dylatacyjnej zaprawą klejącą nr 1.

12660962108769

Kształtowniki ściennych szczelin dylatacyjnych należy osadzać z dołu do góry, przy czym dolny brzeg taśmy szczelinowej kolejnego kształtownika powinien zachodzić co najmniej 2 cm na kształtownik znajdujący się poniżej.

Dzięki obustronnie wystającej taśmie szczelinowej kształtownik narożnej szczeliny dylatacyjnej nadaje się zarówno dla prawego jak i lewego narożnika wewnętrznego. Wystającą u góry taśmę szczelinową obcinamy. Przebieg prac jest taki sam jak przy kształtownikach ściennych.

Listwy spoinowe
Listwy spoinowe mocowane są przy użyciu dołączonych luzem kotwi, które należy wcisnąć w odpowiednie wloty aluminiowej listwy nośnej.

1266105906971112661059168046

Wloty do zatrzasków mocujących posiadają dziesięciomilimetrową siatkę otworów i trzy warianty ustawienia listwy. Na standardową długość (3 m) dostarczamy 16 kotwi tak, aby umożliwić obustronne mocowanie do ściany w odstępach ok. 40 cm.

Listwy spoinowe można, w zależności od wielkości kotwi mocujących, zastosować również do płyt termoizolacyjnych o grubości od 40 do 60 mm (z 50 milimetrowym ramieniem} lub do płyt termoizolacyjnych o grubości od 70 do 90 mm (z 80 milimetrowym ramieniem).

6.2 Połączenia tynku wierzchniego z ościeżnicami okien i drzwi

Listwa wykończeniowa do ościeżnic
Z uszczelki piankowej listwy usuwamy folię ochronną, a następnie naklejamy ją na oczyszczone ościeżnice drzwi i okien. Listwa ochronna zabezpiecza ramę okien lub drzwi przed zabrudzeniem przy pracach tynkarskich. W tym celu należy folię ochronną okien/drzwi zakleszczyć w listwie wykończeniowej.

1266096244936

Listwa uniwersalna / Listwa z paskiem siatki z włókna szklanego APU-Gewebeleiste®
Listwę uniwersalną mocuje się tak samo jak listwy wykończeniowe do ościeżnic. Folia chroniąca okna i drzwi przed zabrudzeniem podczas prac tynkarskich zostaje przyklejona do zdejmowanej listwy.

12660962538327

Listwa z paskiem siatki z włókna szklanego przeznaczonym do zatopienia w warstwie zbrojeniowej.

12660962670511

Poza tym mocowanie następuje tak samo jak przy uniwersalnej listwie.

Taśma uszczelniająca
Wstępnie ściśnięta samoprzylepna taśma uszczelniająca przeznaczona jest do pełnego uszczelnienia styków na innych częściach budowli. Takie zabezpieczenie chroni przed ulewnymi deszczami. Po naklejeniu taśmy usuwamy pasek ochronny i przyciskamy do niej płytę termo-izolacyjną z wełny mineralnej. Taśma uszczelniająca jest wodoszczelna (do rozszerzenia 3 mm).

7. Ochrona narożników i krawędzi.

7.1 Ochrona narożników i krawędzi przy zbrojeniu cienkowarstwowym

Kątownik ze stali szlachetnej nakłada się z zaprawą klejącą nr 1 na istniejące narożniki zewnętrzne celem wzmocnienia zlicowanych narożników i zwieńczeń. Następnie nakładamy na narożnik siatkę zbrojącą i zatapiamy ją.

12660962748636

Kątownik ze stali szlachetnej z siatką posiada ramiona wykonane z siatki z włókna szklanego. Zaprawę klejącą nr 1 nakłada się na narożnik packą zębatą a następnie zatapia w tak przygotowanej zaprawie kątownik.

12660963825914

Kątownik ze wzmocnionej siatki z włókna szklanego jest ukształtowaną siatką z włókna szklanego do formowania narożników. Przebieg prac jest taki sam jak przy mocowaniu kątownika ze stali szlachetnej z siatką z włókna szklanego.

12660963948261

7.2 Ochrona narożników i krawędzi przy zbrojeniu grubowarstwowym.

Kątownik narożnikowy do zbrojenia grubowarstwowego mocowany jest w zaprawie nr 1 na narożniku zewnętrznym.

12660964032341

Listwę cokołu należy umocować na powierzchni izolacyjnej przed zbrojeniem.

12660964146389

7.3 Ochrona narożników i krawędzi przy użyciu tynku o strukturze drapanej

Kątownik narożnikowy mocowany jest na wykończonej warstwie zbrojącej, którą należy jeszcze raz przeczesać.

12660964238836

Listwę cokołu należy umocować na uprzednio naklejonej siatce zbrojącej powierzchni izolacyjnej tak, aby tynk można byto ściągnąć z obrzeża listwy.

12660964333051

8. Zbrojenie

8.1 Zbrojenie przy narożnikach okien i innych otworów

W dolne i górne narożniki otworów okien lub drzwi wtopiony zostaje w przygotowane łoże zaprawy zbrojeniowej kawałek siatki zbrojącej o wielkości 30 x 30 cm.

126610631399171266106349406

8.2 Zbrojenie cienkowarstwowe zaprawą klejącą

Zaprawę klejącą nr 1 mieszamy z wodą w stosunku 25 kg (= 1 worek) na 6.5 litra wody. Konsystencję zaprawy można regulować przez dodanie wody. Najwcześniej po upływie 24 godzin od momentu ułożenia płyt termoizolacyjnych nakładamy zaprawę klejącą i zbrojeniowa nr 1 przy użyciu packi zębatej 10 x 12 mm. na ułożoną izolację, tworząc przy tym łoże grzebieniowe. Szerokość obrabianych pasm wynosi 120 cm. W celu otrzymania podłoża jednolitej grubości należy nakładać zaprawę nr 1 w ten sposób, aby uzyskać pełną głębokość zębów packi.

Siatkę zbrojąca układamy pasmami i wtapiamy w zaprawę zbrojeniową przy użyciu rakli należy przy tym zwrócić uwagę na to, aby występującą przez oczka siatki zaprawę klejącą i zbrojeniową nr 1 równomiernie ściągnąć. Siatka musi znajdować się całkowicie w górnej części zaprawy zbrojeniowej tak, aby nie była widoczna.

Pasy siatki zbrojącej założone zostają na siebie po obu stronach na 10 cm, powinny ewentualnie sięgać również poza narożniki otworów lub budynku. Gdyby siatka zbrojąca została przycięta w obrębie kotwi rusztowania, należy nałożyć na tym obszarze dodatkowy pasek siatki. W miejscu zakończenia cokołu odcinamy siatkę zbrojącą ostrym nożem na dolnym brzegu listwy cokołowej.

8.3 Zbrojenie grubowarstwowe lekkim tynkiem zbrojeniowym

Lekki tynk zbrojeniowy nakładamy agregatem tynkarskim na podłoże i przeciągamy pacą drewnianą tworząc gładką powierzchnię o grubości 5 do 10 mm. Lekki tynk zbrojeniowy można nałożyć również ręcznie używając w tym celu pacy zębatej 15 x 18 mm.

12660968399602

Siatkę zbrojącą nakładamy pasmami i zatapiamy gładką pacą w łożu grzebieniowym. Zaprawę wydostającą się przez oczka siatki ściągamy na gładko.

12660968503184

Pasy siatki zbrojącej zakładamy na siebie po obu stronach na 10 cm, powinny one też ewentualnie sięgać poza narożniki otworów lub budynku. Gdyby siatka zbrojąca została przycięta w obrębie kotwi rusztowania, należy nałożyć na tym obszarze dodatkowy pasek siatki. W miejscu zakończenia cokołu odcinamy siatkę zbrojącą ostrym nożem na dolnym brzegu listwy cokołowej.

9. Tynk nawierzchniowy

Po dokładnym przeschnięciu warstwy zbrojącej, najwcześniej jednak po 48 godzinach, przystępujemy do nałożenia wierzchniej warstwy elewacji.

W tym celu można zastosować tynki lekkie (tynk o strukturze drapanej lub rowkowej oraz strukturze natryskowej lub szpachlowej) lub tynk o strukturze drapanej.

12660968626149